صفحه اول روزنامه ها تهی از مردم
صفحه اول روزنامه ها
تهی از مردم
علی اکبر فرقانی
در دانش روزنامهنگاری و ارتباطات، صفحه نخست روزنامهها، ویترین روزنامه خوانده شده است؛ در این ویترین میتواند هم مردم حضور داشته باشند و هم مقامات.
روزنامههای رنگی، سیاه و سفید، در قطعهای کوچک و بزرگ، هریک چندین صفحه دارند اما برخی از مسئولان تنها نیم نگاهی به صفحه نخست میاندازند و وقت تورق ندارند؛ شاید برای همین، صفحه نخست همه روزنامهها فقط ویترین تمامنمای مسئولان و مقامات است و مردم بیرون افتادهاند.
حال جای پرسش اینجاست که چگونه باید مسئولان را به درد مردم آشنا ساخت، هنگامی که همه دردهای مردم در داخل مطرح است و کسی نمیبیند.
بسیاری از مشکلات، گرفتاریها و درخواستها و گلایهها در صفحههای داخلی و بهویژه ستون پیامهای مردمی روزنامهها است.
روزنامهها برای این که مسئولان را بیشتر در جریان مشکلات قرار دهند، ستونهای تلفنی راهاندازی کردهاند تا مردم بتوانند با روزنامه خود تماس بگیرند و درددل کنند و پس از چاپ به انتظار رسیدگی و پاسخ مسئولان بمانند، حال در این وضعیت، تکلیف مردم چه میشود؟
در سالهای نه چندان دور در شهرداریها، وزارت دارایی، شرکتهای آب، برق، گاز، تلفن، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، دانشگاههای علوم پزشکی و شهید بهشتی و شرکت واحد اتوبوسرانی، مترو و وزارت آموزش و پرورش تیمهای روزنامهخوان وجود داشت و پس از مطالعه، موارد را به گوش مسئولان می رساندند و پاسخ می گرفتند؛ ولی اینک آنها نیز خاموشی گزیدهاند.
در حال حاضر به غیر از معدود روابط عمومیها، بقیه غیرفعالند. متاسفانه برخی از مدیران روابط عمومیها از خبرنگاران و نویسندگان مطبوعات توقع نابهجا دارند، وقتی یادداشت انتقادی از آنان چاپ میشود، به جای پاسخگویی، میگویند چرا قبل از چاپ با ما هماهنگ نکردید تا مشکلات ما را هم بنگارید؟
به عنوان نمونه 8 خرداد گزارشی با عنوان «بوی تعفنـ جولان موشها»؛ مشکلات ساکنان خیابان خسروی منطقه 14 تهران در صفحه 6 روزنامه آفتاب یزد چاپ شد و با گذشت زمان، ساکنان همچنان بوی مشمئزکننده پسماند زبالهها را تحمل میکنند!
چرا مسئولان به خودشان زحمت رسیدگی به مشکلات مردم را نمیدهند و چرا وقتی مسئلهای مورد کمتوجهی پاییندستیها قرار میگیرد، بالادستیها سکوت میکنند؟!
از رئیسجمهوری کشور انتظار میرود برای بالا بردن سطح دانش و آگاهی مدیران و روسای ادارات دولتی و شهرداران آنان را ملزم به مطالعه روزنامهها و روابط عمومیها را پایبند به پاسخگویی کنند چرا که دریافت پاسخ خشک وخالی حق مردم است.
روزنامههای رنگی، سیاه و سفید، در قطعهای کوچک و بزرگ، هریک چندین صفحه دارند اما برخی از مسئولان تنها نیم نگاهی به صفحه نخست میاندازند و وقت تورق ندارند؛ شاید برای همین، صفحه نخست همه روزنامهها فقط ویترین تمامنمای مسئولان و مقامات است و مردم بیرون افتادهاند.
حال جای پرسش اینجاست که چگونه باید مسئولان را به درد مردم آشنا ساخت، هنگامی که همه دردهای مردم در داخل مطرح است و کسی نمیبیند.
بسیاری از مشکلات، گرفتاریها و درخواستها و گلایهها در صفحههای داخلی و بهویژه ستون پیامهای مردمی روزنامهها است.
روزنامهها برای این که مسئولان را بیشتر در جریان مشکلات قرار دهند، ستونهای تلفنی راهاندازی کردهاند تا مردم بتوانند با روزنامه خود تماس بگیرند و درددل کنند و پس از چاپ به انتظار رسیدگی و پاسخ مسئولان بمانند، حال در این وضعیت، تکلیف مردم چه میشود؟
در سالهای نه چندان دور در شهرداریها، وزارت دارایی، شرکتهای آب، برق، گاز، تلفن، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، دانشگاههای علوم پزشکی و شهید بهشتی و شرکت واحد اتوبوسرانی، مترو و وزارت آموزش و پرورش تیمهای روزنامهخوان وجود داشت و پس از مطالعه، موارد را به گوش مسئولان می رساندند و پاسخ می گرفتند؛ ولی اینک آنها نیز خاموشی گزیدهاند.
در حال حاضر به غیر از معدود روابط عمومیها، بقیه غیرفعالند. متاسفانه برخی از مدیران روابط عمومیها از خبرنگاران و نویسندگان مطبوعات توقع نابهجا دارند، وقتی یادداشت انتقادی از آنان چاپ میشود، به جای پاسخگویی، میگویند چرا قبل از چاپ با ما هماهنگ نکردید تا مشکلات ما را هم بنگارید؟
به عنوان نمونه 8 خرداد گزارشی با عنوان «بوی تعفنـ جولان موشها»؛ مشکلات ساکنان خیابان خسروی منطقه 14 تهران در صفحه 6 روزنامه آفتاب یزد چاپ شد و با گذشت زمان، ساکنان همچنان بوی مشمئزکننده پسماند زبالهها را تحمل میکنند!
چرا مسئولان به خودشان زحمت رسیدگی به مشکلات مردم را نمیدهند و چرا وقتی مسئلهای مورد کمتوجهی پاییندستیها قرار میگیرد، بالادستیها سکوت میکنند؟!
از رئیسجمهوری کشور انتظار میرود برای بالا بردن سطح دانش و آگاهی مدیران و روسای ادارات دولتی و شهرداران آنان را ملزم به مطالعه روزنامهها و روابط عمومیها را پایبند به پاسخگویی کنند چرا که دریافت پاسخ خشک وخالی حق مردم است.
آفتاب یزد 97/3/23 ص 12
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم خرداد ۱۳۹۷ ساعت 20:48 توسط علی اکبر فرقانی ، عمو علی
|
علی اکبر فرقانی، عمو علی متولد 1349 اهل گرگان ساکن تهران است و همسر و فرزند پسر دارد، با مطبوعات هم همکاری دارد و درباره مسائل اجتماعی می نویسد. دوستان زیادی دارد اما کوردلان و دشمنانی هم دارد که مدام به دلیل حسادت یا هک می شود یا حذف، اما عمو علی که پوست کلفت تر از اینهاست برای رو کم کنی مزاحمان هر چه وبش حذف می شود دو باره وب جدید می سازد. تا کور شود هر آن کس که نتواند دید!